3 Haziran 2014 Salı

24 Nisan 2014 Perşembe

Ulusa sesleniyor çocuklar...

Erkeklerin gözü hep birbirinde,
dik dik olmuş saçlarında,
çocuk bir arkadaşının sacına dokunuyor bir kendininkine....

kızların gözü yine hep birbirinde,
aaa eteğin negüzel diyor biri...
diğerinin gözü sarı kızın saçlarındaki simlerde...
kuaföre gittim diyor bir edalı...
diğeri pelikli kızın kurdelalrına göz gezdiriyor...

biri ağlayarak geliyor annesinin yanında,
pantolon giycekmiş neden kapri giydirmiş annesi,
gözbebekleri kızarmış...

Bir çocuk geliyor uzaktan,
babasının ellerinden kopup bize doğru koşuyor...
Esloşun önüne atıyor kendini ,aman bir havalı bir havalı,
bir eli ceketinde,bir eli sacında...
ahhh birde baksa şöyle Eslem...
kaptırmış oyuna ,birazda mahsus yapıyor...
çocuk en sonunda soruyor,
Eslem ceketim nasıl?
Eslem sacım nasıl?
....
bizimkinde tık yok,
biraz üzerine gidince hıh deyip omuz çekiyor...
havanı yesinler deyip ısırıyorum yanaklarından....
....
 


Sonra sahneye çıkıyor çocuklar....
Ellerinde gitar,
dillerinde,
Barış Manço dan Karasevda...
bu şarkı ,een çokta çocuklara yakışıyor...
gözlerinde eeen masum heyecanla,
pırıl pırıl bir gelecek parlıyor,
ulusa sesleniyor....
anneler heyecanlı...
unutuyor kalabalığı,
evrene sessizlik çöküyor,
sanki birtek anne birtek  evlat...
....
herkes kendi duygusunu yaşıyor...
kiminin gözleri yaşlanıyor....
kiminin eli titreşen dudaklarında...
anneler gururla duygulanıyor,
kimi benim gibi belki ilk kez yaşıyor o tarifi zor duyguyu....
ama işte orada ,

ulusa sesleniyor çocuklar...
yaşa sen 23 Nisan....



 



20 Nisan 2014 Pazar

Mutfaktaki babaanne rafım

 
Biz bu haftasonu yine evkuşu olduk.
Çok çalıştım ama keyif aldım.Yarım işler tamamlandı,yarım kitaplar bitirildi.
 
Babaanne rafımı uzun zamandır paylaşmak istiyordum,
Belki bir yıl oldu onu Ikeadan alalı.
 
babaannemin bana gönderdiği tabak çanakla doldurdum
ama,babanneminki gibi dantelleride olmalıydı.
İşte danteller henüz bitti,
ilk dikiş tecrübemide bu dantellerin kumaşlarıyla atmış oldum üzerimden....
 
benim gibi geçmişe özlem duyanlar,belkide babaannesini çok seven,çok özleyenler,
yada country tutkunları şimdi bu rafa baktıkça nekadarda mutlu olduğumu tahmin edeceklerdir.
 
Bizim oralarda (karadeniz) bu raflara terek deniyor aslında...
belki ilk defa duyup o da ne diyenler olacaktır diye ben ona babaanne rafı diyorum artık:)
Sevgiyle,keyifli akşamlar...
 








LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Translate