27 Ağustos 2014 Çarşamba

Merhaba

Epey oldu yazmayalı,
neler yaptığımı,Eslemin nasıl olduğunu bekleyen yorumlarınız var.
yazmak için kendimi çok zorlasamda,
artık burada olmaktan çok emin değilim açıkçası.
yine yazıyorum aslında,öyle kağıtlara,okuduğum kitapların sayfaları arasına,
her çantamın içinde ceplerde yığınla kağıtlar....
ama elim artık buraya gitmiyor,uzun zamandır da bir veda yazısı yazmayı planlıyor olmama rağmen bugün okuduğum yorumlardan sonra bunu yapamadım.
belki biraz daha beklemeliyim bilmiyorum.
Ama kendimle yoğun bir süreç yaşıyorum ve eğer başarabilirsem sizlerede sürpriz olabilecek bazı girişimlerde bulunmaya çalışıyorum.
aslında hep yazıyorum,hatta belki daha çok yazıyorum.
şimdi birçoğunuzun da beni daha iyi anladığını hissediyorum bile:):)

Eslem,
o tahmin ettiğiniz tatlılıkta ,benim gözlerinde,saçlarındaki peliklere bakıp durdurmak istediğim zamana inat büyüyor...
bu konuda fena bir çekişme halindeyiz :):)

şimdilik yine hoşcakalın mutlu kalın demeliyim sanırım.sevgiyle

3 Haziran 2014 Salı

çok bilmiş:)

Göz kalemim olmadan asla dedim...
ozaman rujlarını bana ver dedi.
çok bilmiş:)

24 Nisan 2014 Perşembe

Ulusa sesleniyor çocuklar...

Erkeklerin gözü hep birbirinde,
dik dik olmuş saçlarında,
çocuk bir arkadaşının sacına dokunuyor bir kendininkine....

kızların gözü yine hep birbirinde,
aaa eteğin negüzel diyor biri...
diğerinin gözü sarı kızın saçlarındaki simlerde...
kuaföre gittim diyor bir edalı...
diğeri pelikli kızın kurdelalrına göz gezdiriyor...

biri ağlayarak geliyor annesinin yanında,
pantolon giycekmiş neden kapri giydirmiş annesi,
gözbebekleri kızarmış...

Bir çocuk geliyor uzaktan,
babasının ellerinden kopup bize doğru koşuyor...
Esloşun önüne atıyor kendini ,aman bir havalı bir havalı,
bir eli ceketinde,bir eli sacında...
ahhh birde baksa şöyle Eslem...
kaptırmış oyuna ,birazda mahsus yapıyor...
çocuk en sonunda soruyor,
Eslem ceketim nasıl?
Eslem sacım nasıl?
....
bizimkinde tık yok,
biraz üzerine gidince hıh deyip omuz çekiyor...
havanı yesinler deyip ısırıyorum yanaklarından....
....
 


Sonra sahneye çıkıyor çocuklar....
Ellerinde gitar,
dillerinde,
Barış Manço dan Karasevda...
bu şarkı ,een çokta çocuklara yakışıyor...
gözlerinde eeen masum heyecanla,
pırıl pırıl bir gelecek parlıyor,
ulusa sesleniyor....
anneler heyecanlı...
unutuyor kalabalığı,
evrene sessizlik çöküyor,
sanki birtek anne birtek  evlat...
....
herkes kendi duygusunu yaşıyor...
kiminin gözleri yaşlanıyor....
kiminin eli titreşen dudaklarında...
anneler gururla duygulanıyor,
kimi benim gibi belki ilk kez yaşıyor o tarifi zor duyguyu....
ama işte orada ,

ulusa sesleniyor çocuklar...
yaşa sen 23 Nisan....



 



LinkWithin

Related Posts with Thumbnails

Translate